Gabriella Cleuren

EEN MORGEN IN HET STATION. Een belevenis

De dag begint zonnig. Ik ben gehaast en loop langs de kleurige treinberm naar het station. Ik heb nog ruimschoots tijd en zie in mijn ooghoeken en man achter mij. Mij demonstratief omdraaien doe ik niet, maar in mijn ooghoek zie ik dat zijn afstand constant blijft. Ik draai me een kwart om. Beter in de gaten houden want vandaag vind je allerlei ongeregelde figuren die plots messen uithalen of priknaalden. Ik beweeg me hier in een ongure buurt. Overdag valt het wel mee. Ik koop mijn ticket aan het loket . De verkoopster is vriendelijk en ik meen mij haar te herinneren van nog eens. Dan zet ik me op ijskoude alustoelen die allen aan elkaar hangen. 

Lees meer >> | 0 keer bekeken

OORLOG, HET EEUWIG TERUGKERENDE NOODLOT

Oorlog  : een onmogelijk geachte catastrofe die plots intreedt, ons overvalt , ongeloofwaardig lijkt, een relict uit een ver verleden,  dat toch gestalte neemt en zich begint te ontrollen als de tong van een krokodil en tanden die gelijktijdig toehappen. Zijn we in het jaar 2022, de 21e eeuw???
Aan de mens zal niets veranderen. Het boze bestaat en telkens weer groeit het door de bloemen als verschrikkelijk onkruid dat alles verwoest: vergiftigt,  dat menselijkheid uitgomt en vernietigt. Het is tweeledig. Het is een deel van de wankele mens. Het verziekt het eigen weefsel en daarna dat van een grote hoeveelheid anderen. De goeden keren zich tegen de goeden in verstandsverbijstering. De generatiekloof wordt uitgespeeld, ouders tegen kinderen,  vol ongeloof. Hebben ze nooit kritisch leren denken. Helaas !

Lees meer >> | 0 keer bekeken

ONTGOOCHELEND BEZOEK BIJ EEN JARIG KIND. Een belevenis.

Vol lentevreugde betrad ik het huis waar de kinderen woonden , waarvan ik de grootmoeder was. Na mijn bellen ging de deur onmiddellijk open en zocht ik naar de jarige.Twee kinderen zaten op een sofa en waren druk bezig op hun tablet te kijken. Beiden nog in pyjama alhoewel het bijna middag was. Waarschijnlijk hun huisplunje in dit huis, hun halftijdse thuis, vol siersels op de vloer, een jarige vloer.

Lees meer >> | 0 keer bekeken

DE WANDELING. Een belevenis

Een herinnering is altijd gekleurd, heel persoonlijk, het is nooit een feit, daarom is het niet echt een betrouwbaar hulpmiddel in een rechtszaak. Het is virtueel, het leeft in het hoofd, de geest, het hart. Het kan gekleurd worden door wishful thinking, door gesprekken over een bepaald feit, door gevoelens in het algemeen. Herinneringen triggeren creativiteit.
 
Herinnering is een oceaan vol inspiratie, een wereld naast de echte wereld, een andere virtuele wereld. Virtuele werelden zijn niet perfect, het bestaat uit vrije vormen, in een vrije stijl. Soms zien ze er wat bobbelig uit, maar dat is een deel van hun charme. Net als het brute werk van Basquiat.

Lees meer >> | 0 keer bekeken

HET KIND EN DE ANGST. Een belevenis

Plots werd ik overvallen met de vraag het kleine kind naar een ziekenhuis in een andere stad te rijden om een NMR te laten maken zoals afgesproken. Daartoe moest ik het kind onverwacht van school halen en ermee op tijd wegrijden ; zijn insulineapparaat van zijn armpje verwijderen. Daarbij werd ik geholpen door de pleegmoeder die erg zenuwachtig de afloop bepaalde , en na het wegnemen van de sensor vaststelde dat de insulinewaarde niet gemeten was vooraf. Dan maar prikken in de kleine vingertje om met koperstaafje de bloeddruppeltjes op te zuigen : 56 gemeten. Een zeer lage waarde die het kind futloos maakte en van zijn energie beroofde. Kon een zoete drank de waarde op peil brengen ? Ze weigerde !

Lees meer >> | 0 keer bekeken

PHILIPPE VAN SNICK in het SMAK. Een tentoonstellingsbezoek.

Een imposante tentoonstelling , apart, cerebraal, een taal waar je even moet inkomen, tegengesteld aan de vrije uitingen van Rose Wylie. Zeker om fenomenen in curves, puntjes, structuren , vormen en kleur te vatten: abstracte kunst, maar wel imposant en heel eigen.

Je kan de taal alleen verstaan en natrekken bij duidingen. Ook bij Wylie , lezen om maatschappijkritiek te lezen.

Lees meer >> | 0 keer bekeken

ROSE WYLIE --- PICKY PEOPLE NOTICE. SMAK Gent. Een tentoonstellingsbezoek

Zeer aangename, warme tentoonstelling, origineel , apart,  authentiek uit de jaren na de 2e wereldoorlog.
(Cobra bij ons, interesse voor kinderlijke vormgeving) Wylie heeft een zeer eigen taal ontwikkeld die hoort bij de verdiensten van het niet perfecte ( perfectie mist een menselijke dimentie omdat mens zijn vol zit met imperfecties). Haar herinneringen aan de 2e wereldoorlog schildert ze als historic paintings, totaal vereenvoudigd: blauwe bommenwerper, hakenkruis, legs from heaven, Calais-London, flames als early history paintings.

Lees meer >> | 0 keer bekeken

GELIQUIDEERDE NATUUR. Een wandeling

De zondag is voor mij als van oudsher een rustdag, die ik invul met een uitzonderlijke wandeling. Dan zoek ik de boorden van de Schelde op met laag wild water , stromend naar Antwerpen ofwel hoog kolkend water tot tegen de boorden van de dijken drap en stenen aanspoelend , het hoge gouden gras verankerend in slik met een opgeschrikte vogel of eend die kwakend het riet beroert en voor het water kiest. Een wilde omgeving met wilgen die het water opslorpen langs hun ruwe voeten en knoestige gewassen uitspreiden met stevigheid verankerd in de slikkige bodem, het water afzomend aan de rand van de dijk. De wilde groeisel langs de kant werken vertrouwd, herkenbaar als goede buren die je altijd weer ontmoet en groet. In’t voorjaar zijn ze gesnoeid en blikken met hun houtige koppen als hoofden boven het lage gras. Hun gele gezichten markeren, flitsen op tussen het platgespoelde gras. Het is er altijd wat koud en winderig en in de verte achter het groen wenkt de stad. Zoniet vandaag!

Lees meer >> | 0 keer bekeken

ODE AAN SPIKKELTJE? MIJN GELIEFDE KAT. Een gedicht

Als duisternis gevallen is,

de nacht ontwaakt

stoeien geluidjes,

krikkels, plofjes en getril,

ik meen jou te ontwaren,

je schaduw staat heel stil.

Ik meen je te horen sluipen als voorheen.

Helaas, het is niet meer … je verdween.

De winterduisternis in huis

schept vrije vormen :

een boom, een dier,

een mens, een oog dat ziet

een kat die wacht…

Een lamp van buiten hult alles in vrolijk licht.

Zo komt er klaarheid in mijn zicht.

De geest van mijn kat waart rond ,

Een zinsbegoocheling die werkelijkheid vond. 

©️ Gabriëlla Cleuren 

Lees meer >> | 0 keer bekeken

DUBBEL BLIND in het FOMU Antwerpen. Een tentonstellingsbezoek

Zondagmorgen, een normale rustdag. Helaas niet voor mij.
 Al vroeg met het ontwaken van het daglicht en het verdrijven van duisternis, een streep wit licht die mijn oog snijdt .
Ik gooi de dekens in een bolzwaai open en stap met 2 voeten gelijk uit mijn bed. Ik stap…  en mijn slaap verdrijft. Het is als gebonk op een deur. Opstaan, opstaan, er is  wat te ‘erledigen’

Lees meer >> | 0 keer bekeken