Gabriella Cleuren

MANHUNT - UNABOMBER. Een filmbespreking

Een miniserie uit 2017 die de achtervolging van Ted Kaczynski, ook bekend als de Unabomber, door de FBI dramatiseert

Een moeilijke, in het begin wat verwarrende film, van ware gebeurtenissen, natuurlijk naar film vertaald. Het uitgangspunt waren de niet aflatende bomaanslagen van 1975 tot 1995 in de USA waar veel moeite gestoken werd in het vinden van een ongewone terrorist. Aanvankelijk zocht een grote groep politiemensen naar het verkeerde profiel tot er uiteindelijk een uitzonderlijke ‘criminal profiler ‘opgezet werd: hier Jim Fitzgerald ( Sam Worthington) die de rol zeer afstandelijk en verbeten neerzet. Geen gemakkelijke opgave als acteur, en ondankbaar.

Lees meer >> | 17 keer bekeken

PARAVION geschreven door Hafid Bouazza. Een boekbespreking.

Zeer aparte roman over 3 generaties Marokkanen, die van een archaïsche leefwereld, naar Paravion,  het land van hun dromen willen uitwijken waar ze kunnen werken of lanterfanteren of doen alsof ze werken,  elkaar overtroeven met merken, dromen, een bescheiden inkomen hebben en vrije  vrouwen ter beschikking.
Dit langs het verhaal van Baba Baloek een zwarte Marokkaan die uitwijkt op een vliegend tapijt, zijn vrouw alleen achterlaat bij haar Siamese tweelingmoeder, een soort chamaan. Vaak vermengen zich droom en werkelijkheid. Onze vooroordelen worden hier onderuitgehaald. De vrouwen in Marokko zijn zelfbewust, veeleisend zelfs moordzuchtig als niet aan hun eisen voldaan wordt.

Lees meer >> | 16 keer bekeken

ROGER RAVEEL. Een retrospectieve in Bozar Brussel. Een tentoonstellingsbezoek

Een buitengewoon interessante kunstenaar, vrolijk, eigengereid en bewust om alles om te zetten naar een eigen taal en vrolijke kleur. Een heel eigen kunstenaar die ver voorliep op zijn tijd en nog altijd hedendaags oogt. De invloed van Mondriaan en Malewitsch kan je niet wegdenken in de geprononceerde vertikalen, lijnen en aflijningen, opmerkelijke vierkanten of synthetische kleurvlakken en contouren , worden  universeel. Een gebogen man, een vrouw, een plat of gebogen kleurenvlak. Leesbaar zonder realisme.

Lees meer >> | 17 keer bekeken

ESCALLES, een plaats in Noord-Frankrijk. Een belevenis

Mijn inspiratie werd niet meer van buiten gevoed. Mijn gezondheid had nood aan jodium. Toen trof me een adres. Naar zee dan maar!  Bretagne kwam niet meer ter sprake : te ver. Dan dichter bij de deur : de Opaalkust. Een schitterende kust,  werd me in Bretagne verzekerd. Ik kwam er nooit toe , maar nu was dit mijn enige reikwijdte. Het adres kreeg ik van een vriendin. Een prachtig huis, unieke tuin: gecultiveerd en wild, smaakvolle inrichting en mogelijkheid van internet, zee op wandelafstand. Het bleek ook omzoomd met  veld te zijn en heuvels vol graan of haver die lagen te suffen in een roze schijn. Prachtige heuvels, hemelhoog vanuit mijn raam en zodra ik wandelde , eerst langs de witte betonnen weg naar de opening die voerde naar de zee en strand, met eindeloos geruis  van malende stenen. Een bunker scheidde het strand in links en rechts en zijn dak gaf ruimschoots zicht op zee en strand vol stenen : silex gemengd met krijt. Daar lag ze dan de Cape Blanc Nez, schitterend wit als een juweel met het blauwe deinende water dat aan de randen vrat met bruisend geklots dat onophoudelijk in de oren suisde.

Lees meer >> | 17 keer bekeken

NOMADLAND geregisseerd door Chloé Zhao. Een filmbespreking

Een zeer bijzondere film over mensen, ontheemden, rondreizenden in de USA,  door moeilijke financiële omstandigheden gedwongen richting westen met grootse natuur , bergen en wijdse vlaktes, eindeloze woestijn,  bossen en woeste zee:  oerlandschappen . Mensen die altijd onderweg zijn, zoals de pioniers indertijd  in de Far West. Zij moeten leven van gelegenheidsjobs en scharrelen zo geld bij elkaar en trekken dan weer voort. Ze zijn niet dakloos maar huisloos en leven in woonmobiels: vrijheid en trots zijn onmiskenbaar.

Lees meer >> | 19 keer bekeken

HET DODE VOGELTJE. Een belevenis

De ontzettende beklemming van corona zette zich voort in de huizen.

Ik bezocht een vriendin in haar loft, dwaalde door een kille rode gang van ruwe bakstenen, ging naar de 1e verdieping langs een brede betonnen trap, architecturaal zeer apart en zag het zwarte gat van een open deur om de bocht. Ik groette en hoorde een vage stem als antwoord in de ruimte. Ik trapte er binnen, alles zeer gesofistikeerd, ornamentaal vrouwelijk en kwam onmiddellijk met de bewoners in contact: 3 pastelkleurige vogeltjes, wit, geel en zalmkleurig in hun kooi, waarvan er eentje duidelijk niet bij hoorde en ongelukkig wervelde. Het voelde zich bedreigd en de bewoonster zag het, besloot het te vangen en in een andere kooi apart te zetten. Daarna begon ons gesprek dat plots onderbroken werd door een zacht gekrijs dat ik niet hoorde, maar de bewoonster duidelijk verstond als noodkreet. Daarop begaf ze zich naar de kooi, en zag het zalmkleurige vogeltje naar de bodem storten en blijven liggen. De oogjes waren gesloten, waarop ze het diertje eruit nam en zag dat het dood was. Ze had de laatste kreten gehoord en verstaan. Hoe vreemd dat mens en dier communiceren bij eenzaamheid en dood.

Lees meer >> | 19 keer bekeken

IN DE WACHTKAMER Een belevenis

Bij een afspraak in het ziekenhuis met de vrouwelijke oorspecialist moest ik eerst in de wachtkamer mijn tijd verdrijven. Het was moeilijk de juiste afdeling te vinden daar zowel de info als de lift een verkeerd nummer aangaven. 252 bleek 253 te zijn op het eind van een gang linksom. Mijn aanmeldingsklevers moesten op de infobalie en waren mijn inschrijving. Daarop wachtte ik in een open ruimte die bezet was door 2 vreemdelingen, waarvan één schattig uitgedoste oude dame, ze zag er enig uit met sjaal in donkerblauw, afgeboord met een ornamentaal lint zoals je alleen bij moslims aantreft. Haar mooi geknoopte hoofddoek viel in een punt op haar borst en schitterde met auberginekleurige rozen.

Lees meer >> | 19 keer bekeken

MY OCTOPUS TEACHER geregisseerd door Greg Forster. Een filmbespreking

Schitterende natuurfilm met extreem mooie natuurbeelden. De octopus als een mens in de onderwereld rond stormkaap. De omgeving is een schitterend stuk aarde, woest oncontroleerbaar, poëtisch. Alle schoonheid van de natuur verschijnt hier op beeld, luchten, woeste zee, kalme zee, onderwaterkelpwouden, zo verscheiden als het Amazonewoud, bibberende bloemenvelden bij rotsen. Allemaal ongewone beelden die we zelden te zien krijgen en waar we naar hunkeren.  En ook de Kalahari woestijn met zijn sporenlezers. Zeer ongewoon voor ons hoe deze mensen verbonden bleven met hun omgeving, wij niet meer. Ook van de dieren zijn we vervreemd en zien ze als een product waar winst uit te halen is.

Lees meer >> | 17 keer bekeken

WILDEVROUW geschreven door Jeroen Olyslaegers. Een boekbespreking

Een boek dat de tijd van de boekdrukkunst en de daaropvolgende denkomwentelingen in Antwerpen en Amsterdam schetst. Het verhaal wordt verteld door een herbergier Beer, die zowel in de ene als in de andere stad een herberg uitbaat, hetgeen de schrijver toelaat het reilen en zeilen van de mensen in deze tijd te verhalen, een tijd van anarchie, van enorme tegenstellingen van onhygiënische toestanden: spuwen op de vloer en in het vuur en in de handen voor een overeenkomst, van macht.

Lees meer >> | 17 keer bekeken

IK KAN NIET HOREN, een overpeinzing

Hier tekende ik mijn herinnering van wat er gebeurt in een klaslokaal met medeleerlingen die gebeurtenissen bespreken in het Engels: oefenen. Zelf zit ik uiterst rechts , heb mij vooraan gezet in de hoop alles goed te verstaan aangezien ik hoor problemen heb. Maar de leraar komt dan van achter zijn lessenaar en staat midden in de ruimte vaak met zijn rug naar me en spreekt met de tegenover mij zittende leerlingen en degenen verder af. Op deze wijze kan ik niet verstaan wat er gezegd wordt. Alles wordt dan nog bemoeilijkt door de coronamaskers die de klank dempen, de mimiek verbergen en die ik hier wegliet.

Lees meer >> | 19 keer bekeken