Gabriella Cleuren

DE GESLEPEN MENS, HET VROUWELIJKE LEUGEBEEST, PROFITEUR. Een belevenis

Mijn oren jeuken. Snel een stiftje met dopjes aan de uiteinden of lange haarspeld om erin te keuteren. Helpt niet , jeukt altijd meer. Oh, daar zie ik propolis op mijn vensterbank,  een olieachtige substantie waarin ik mijn watjes dop en dan maar draaien in mijn oor. Het helpt niet veel, het flesje is zo goed als leeg.
Het is toch zaterdag ? Ik kan nog snel bij Rebekka langs, the pharmacist, met blonde haar en jeugdig uiterlijk en altijd een  spotachtige glimlach rond haar mond.

Lees meer >> | 7 keer bekeken

TRIËNNALE BRUGGE 2021 met als thema : TraumA. een tentoonstelingsbezoek

Begeleid door een gids ‘Beatrijs’ die de monumentale installaties opvoerde, bezocht ik Brugge, een levendige stad, een boeiend relict uit een verleden. Mijn opmerking ‘gecommercialiseerd’ werd gecounterd met: ‘Het is altijd een handelsstad geweest ‘Juist , nu ook nog of nu opnieuw ?
Na een schets van haar geschiedenis werden de grachten bezocht. Een goed initiatief van de stad om haar in haar waarde te schatten, mooi, dromerig, oud met nieuwe vitaliteit. Hedendaags.

Lees meer >> | 0 keer bekeken

CARPAL TUNNEL SYNDROOM met mijn hand naar het ziekenhuis

Mijn ziekenhuisopname is gepland om 7u in de morgen. Ik rij ontspannen, gespannen er naartoe voor opname van mezelf. Mijn hand moet opengemaakt. Mijn zenuwen zijn geklemd en veroorzaken ’s nachts een heet en zwaar gevoel dat mij de slaap rooft. Ik word er voortdurend wakker van. Eindelijk moet dit euvel verholpen. Een ingreep liet zich niet afwenden. De enige optie!

Lees meer >> | 14 keer bekeken

WEG MET EDDY BELLGUELE geschreven door Édouard Louis

Een zeer spannend, vlot geschreven boek dat een licht werpt op armoede, alcoholisme, op een gezin in zulke situatie en de valse normen die er heersen door gebrek aan ontwikkeling : mannelijkheid is synoniem van brutaliteit , primitief, primair en moet altijd de overhand hebben. Het is het gevolg van een gebrek aan mogelijkheden, onderdrukking, uitbuiting die de mens ruïneren, zijn gezondheid kraken zodat alleen brutaal vechten een optie blijft. Daarbij is het wel het gezin , de omgeving waarop afgereageerd wordt : vrouw en kinderen.

Lees meer >> | 0 keer bekeken

STRIJD EN METAMORFOSE VAN EEN VROUW geschreven door Éduard Louis. Een boekbespreking

Het verhaal van zijn moeder begint met een selfie die hij vond en waarop zijn moeder jong, beloftevol en ondernemend uitziet, iemand met veel mogelijkheden.
Maar hij zag zijn moeder zo nooit. Zijn vader ruïneerde haar leven door armoede, brutaliteit. Hijzelf had altijd een gêne tegenover haar en wilde haar sparen. Hij wilde niet dat zijn moeder ‘het‘ wist en hield haar buitengesloten. Nochtans deed zij enorme inspanningen voor haar gezin, zoals het regelen van vakantie. Zelf was zij vroeg wees; op 10 jaar stierf haar vader en kwam ze bij haar grootmoeder terecht in de stad. Vroeg trekt ze eruit en raakt zwanger. Haar eerste man was een dronkaard, en ruziemaker. 

Lees meer >> | 0 keer bekeken

BERNKE KLEIN ZANDVOORT dichteres, poët. Een belevenis

Bernke Klein Zandvoort, dichteres, poët , dictieperformer, betekenisimpregnator, originele declamatora.

Geel, rode lichten helderen het podium op: -1 +1    -1 +2   -1 +1    -1 formatie. Vreemde muziek tokkelt een ritme als een slang,  Slechts 2 mannen in de zaal. 
Eentje verdween, eentje leest. Soms hoor ik wat gemurmel achteraan. Ik zit vooraan, zij achteraan, onder sculpturale luchters. Een dikke man komt naar het podium en takelt een tafel op, draait poten in een zijluik van een klankinstrumentenbord. Alles is zwart bij hem, slip uithangen als vandaag gebruikelijk. Gescharrel in een map die ordelijk uitziet. Aanstorm van een vrouw die bedient: sarcastisch.

Lees meer >> | 1 keer bekeken

MANHUNT - UNABOMBER. Een filmbespreking

Een miniserie uit 2017 die de achtervolging van Ted Kaczynski, ook bekend als de Unabomber, door de FBI dramatiseert

Een moeilijke, in het begin wat verwarrende film, van ware gebeurtenissen, natuurlijk naar film vertaald. Het uitgangspunt waren de niet aflatende bomaanslagen van 1975 tot 1995 in de USA waar veel moeite gestoken werd in het vinden van een ongewone terrorist. Aanvankelijk zocht een grote groep politiemensen naar het verkeerde profiel tot er uiteindelijk een uitzonderlijke ‘criminal profiler ‘opgezet werd: hier Jim Fitzgerald ( Sam Worthington) die de rol zeer afstandelijk en verbeten neerzet. Geen gemakkelijke opgave als acteur, en ondankbaar.

Lees meer >> | 0 keer bekeken

PARAVION geschreven door Hafid Bouazza. Een boekbespreking.

Zeer aparte roman over 3 generaties Marokkanen, die van een archaïsche leefwereld, naar Paravion,  het land van hun dromen willen uitwijken waar ze kunnen werken of lanterfanteren of doen alsof ze werken,  elkaar overtroeven met merken, dromen, een bescheiden inkomen hebben en vrije  vrouwen ter beschikking.
Dit langs het verhaal van Baba Baloek een zwarte Marokkaan die uitwijkt op een vliegend tapijt, zijn vrouw alleen achterlaat bij haar Siamese tweelingmoeder, een soort chamaan. Vaak vermengen zich droom en werkelijkheid. Onze vooroordelen worden hier onderuitgehaald. De vrouwen in Marokko zijn zelfbewust, veeleisend zelfs moordzuchtig als niet aan hun eisen voldaan wordt.

Lees meer >> | 0 keer bekeken

ROGER RAVEEL. Een retrospectieve in Bozar Brussel. Een tentoonstellingsbezoek

Een buitengewoon interessante kunstenaar, vrolijk, eigengereid en bewust om alles om te zetten naar een eigen taal en vrolijke kleur. Een heel eigen kunstenaar die ver voorliep op zijn tijd en nog altijd hedendaags oogt. De invloed van Mondriaan en Malewitsch kan je niet wegdenken in de geprononceerde vertikalen, lijnen en aflijningen, opmerkelijke vierkanten of synthetische kleurvlakken en contouren , worden  universeel. Een gebogen man, een vrouw, een plat of gebogen kleurenvlak. Leesbaar zonder realisme.

Lees meer >> | 1 keer bekeken

ESCALLES, een plaats in Noord-Frankrijk. Een belevenis

Mijn inspiratie werd niet meer van buiten gevoed. Mijn gezondheid had nood aan jodium. Toen trof me een adres. Naar zee dan maar!  Bretagne kwam niet meer ter sprake : te ver. Dan dichter bij de deur : de Opaalkust. Een schitterende kust,  werd me in Bretagne verzekerd. Ik kwam er nooit toe , maar nu was dit mijn enige reikwijdte. Het adres kreeg ik van een vriendin. Een prachtig huis, unieke tuin: gecultiveerd en wild, smaakvolle inrichting en mogelijkheid van internet, zee op wandelafstand. Het bleek ook omzoomd met  veld te zijn en heuvels vol graan of haver die lagen te suffen in een roze schijn. Prachtige heuvels, hemelhoog vanuit mijn raam en zodra ik wandelde , eerst langs de witte betonnen weg naar de opening die voerde naar de zee en strand, met eindeloos geruis  van malende stenen. Een bunker scheidde het strand in links en rechts en zijn dak gaf ruimschoots zicht op zee en strand vol stenen : silex gemengd met krijt. Daar lag ze dan de Cape Blanc Nez, schitterend wit als een juweel met het blauwe deinende water dat aan de randen vrat met bruisend geklots dat onophoudelijk in de oren suisde.

Lees meer >> | 0 keer bekeken