Gabriella Cleuren

Uittreksel uit mijn dagboek - Augustus 2000

17 augustus . Mijn hoofd is stijf alsof mijn aders of bloedbanen gestold zijn. Ik kan na een hele  voormiddag computeren, niet meer goed denken. Duurde het te lang of heb ik met mijn nek gebogen gezeten zodat de doorbloeding niet functioneert,  of zijn mijn denkstromen in die richting verhard omdat ik alleen met kunst bezig was en daar de stroomrichting heel anders verloopt? 
Of word ik gewoon te oud om nog soepel te kunnen leren? Het is zeer frustrerend zo moeizaam te vorderen en slecht te onthouden. Mijn oude cursus computeren voor beginners heb ik weer uitgehaald, het lijkt wel of ik hem voor de eerste maal zie . Waarom onthoud ik zo slecht ? Loopt het water bij mij alleen maar over de oppervlakte ? Hetzelfde gebeurt me soms bij spreken. Wat wil je als je je dagen altijd alleen slijt en dat gedurende tientallen jaren? Je oefent niets meer in, je herhaalt en interfereert niet . Je leest alleen in stilte, maar de klank daarvan  verstomd voor hij gesproken werd. Zou het niet beter voor me zijn om les te geven, of minstens dagelijks te schrijven? Het is beter dan voor jezelf heen te mompelen. Je ziet tenminste tekst, het medium is traag en je moet af en toe je hersens pijnigen over de schrijfwijze. De totale vrijheid die ik nu heb heeft een gruwelijke prijs.                                                                                                             

Lees meer >> | 3 keer bekeken

SARLAT- la Canéda : Mijn bezoek in 1986 aan de Périgord - Frankrijk

Lees meer >> | 1 keer bekeken