Gabriella Cleuren

HARTVERSCHEUREND HUILEN, een belevenis

Zoals gewoonlijk wandelde ik door het bos en belandde uiteindelijk langs een smal wegeltje aan de waterkant waar alles zich opende : water , ruimte , graswegel en helder groen. Wij draaiden rechtsaf en zagen aan de pier in de lage waterkant kinderen, meisjes als nimfen in roze, paars en wit. Zij zaten op de pier omringd door hoge grashalmen die okerkleurig wuifden. Het tafereel boeide zo door kleur en frisheid en schoonheid dat ik mijn fotoapparaat vlug zocht om het vast te houden. Helaas te laat. 

Lees meer >> | 19 keer bekeken

MODE ALS PROJECTIESCHERM van maatschappelijk gebeuren en evolutie: tijdsdocument. Tentoonstelling Mode Museum Antwerpen

Daar stond ik dan te wachten langs de Schelde, woeste stroom vol grillige waterkronkels, een sombere lucht erover en energiek een zwerm donkere ganzen in horizontale scheervlucht over het midden van het grauwe water. Hun lange nekken droegen de vleugels vooruit en zoefden over het macabere woeste water. Voor het eerst zag ik de waterstroom bedreigend. De lucht erboven hing als een lage sombere wolk waarin gevlogen werd en waar het water een klotsen scandeerde.

Lees meer >> | 0 keer bekeken

BEER geschreven door Marian Engel. Een boekbespreking

Een zeer vreemd eigenaardig verhaal, dat vrij saai begint met het verhaal van catalogiseren en archiveren, classificeren.  Er is niet zoveel boeiends, levendigs aan. Het lijkt wat vermolmd naast het leven door te gaan.

Maar zodra het verhaal zich spannend ontplooit met een vertrek naar een eenzaam eiland , midden in een rivier gelegen, met een schitterende natuur en een onnoemelijke vrijheid en ontdekkingstocht daarin, wordt het 2e deel van het verhaal boeiend , vreemd , een teruggaan in de tijd zowel wat het ontdekken van de vroegere bewoners betreft, in hun overblijfselen, als in het vreemde contact met een beer, een oerdier dat gezellig , warm, tam, speels en loom is , een goed gezelschap dat ook ontdekt wordt als een ander wezen waarmee tot op zekere hoogte goed te leven valt, maar altijd  als dier. Het likt en dat geeft bevrediging.

Lees meer >> | 0 keer bekeken

LES INTRANQUILES geregisseerd door Joachim Lafosse. een filmbespreking

Het verhaal van een zeer dramatisch gegeven : hoe werkt het in een gezin waar één van de 2 partners zware psychologische problemen heeft ? Aanvankelijk dekt de liefde alles , maar met voortschrijdende moeilijkheden kan de andere partner het probleem niet meer aan en wordt ook het kind getroffen : heen- en weergeslingerd tussen de beide partijen. Een haast niet op te lossen gegeven dat hier in de film eindigt met de scheiding van de partners, beiden gaan apart wonen omdat het de enige oplossing is voor de fricties, het drama.
  
Dit probleem van bipolariteit wordt met veel liefde en inlevingsvermogen in film gezet( Lafosse verwerkt hier het probleem van zijn ouders waar hij als kind moest tussen laveren.)

Lees meer >> | 0 keer bekeken

DE GESLEPEN MENS, HET VROUWELIJKE LEUGEBEEST, PROFITEUR. Een belevenis

Mijn oren jeuken. Snel een stiftje met dopjes aan de uiteinden of lange haarspeld om erin te keuteren. Helpt niet , jeukt altijd meer. Oh, daar zie ik propolis op mijn vensterbank,  een olieachtige substantie waarin ik mijn watjes dop en dan maar draaien in mijn oor. Het helpt niet veel, het flesje is zo goed als leeg.
Het is toch zaterdag ? Ik kan nog snel bij Rebekka langs, the pharmacist, met blonde haar en jeugdig uiterlijk en altijd een  spotachtige glimlach rond haar mond.

Lees meer >> | 0 keer bekeken

CARPAL TUNNEL SYNDROOM met mijn hand naar het ziekenhuis

Mijn ziekenhuisopname is gepland om 7u in de morgen. Ik rij ontspannen, gespannen er naartoe voor opname van mezelf. Mijn hand moet opengemaakt. Mijn zenuwen zijn geklemd en veroorzaken ’s nachts een heet en zwaar gevoel dat mij de slaap rooft. Ik word er voortdurend wakker van. Eindelijk moet dit euvel verholpen. Een ingreep liet zich niet afwenden. De enige optie!

Lees meer >> | 10 keer bekeken

STILLE KRACHT naar Louis Couperus in regie van Ivo van Hove. Een theaterstuk

Een toneelstuk virtueel opgevoerd door de "Toneelgroep Amsterdam" op 15.11.2020. Regisseur : Ivo van Hove.
Een fantastische opvoering van een visionaire , existentiële roman door L. Couperus geschreven rond 1900, waarin het onbegrip tussen culturen centraal staat, het niet verstaan, het niet kunnen inleven in andere werelden. Hier de rationele Westerse tegenover de mysterieuze Oosterse wereld. De onmogelijkheid van het koloniale project.

Lees meer >> | 0 keer bekeken

DE KOLIBRIE geschreven door Sandro Veronesi. Een boekbespreking.

Het verhaal begint bij de protagonist: Marco Carrera een oogarts in Rome die bezoek krijgt van de psychoanalyst  van zijn vrouw en die hem bezoekt om het ongeloofwaardige verhaal van zijn patiënte na te trekken, te onderzoeken op waarheid. Hij had een eigenaardige vriend, Duccio Cilerri, geboren voor het ongeluk, hetgeen iedereen gelooft en hem dan ook mijdt,  behalve Marco. Hij bezat het dictaat om tegen de roedel in te gaan zonder gestraft te worden.

Lees meer >> | 0 keer bekeken

ALS KIND VOELDE IK HET AL : BEHOEFTE TOT CREATIE

Als kind voelde ik het al: de behoefte tot creatie. Het zat in mij. Ik stapelde kisten : een huis, plukte takjes en schilde ze : ontbloten of wassen : wikkelde ze naakt wit in een kleurrijk stukje lint, zo waren ze gekleed. De natuur was altijd vlakbij: de staalblauwe lucht met witte wolkjes, met een beangstigend vliegtuig dat beestig ronkte en plots loodrecht naar beneden dook: bedreiging!

Lees meer >> | 0 keer bekeken

DE DIKKE SPIN EN DE VLINDER, een gevecht

Ik zit voor mijn raam; wolken drijven wittig  voorbij . De zon geeft tegenlicht en zet de tuin in heldere klanken . Een dikke wellustige spin heeft haar net tegen het raam en in de planten gespannen.

Mijn vlinderstruik is gehalveerd, verminkt door een haagscheerder die geen tuinman is . De schoonheid is verdwenen. Zijn vlinders hebben hun kaalgeplukt huis verlaten en cirkelen  op de rode vetbloemen die naar de zon gericht zich koesteren in het licht en vlinders opvangen op hun dak , daar ze hun huis vernield zagen en daarom  neerduiken op nieuwe bloemen. Met 20 fladderen ze van bloem naar bloem hun prachtige vleugels sidderend bewogen.

Lees meer >> | 0 keer bekeken