Blog
Op de hoogte blijven van mijn blogs? Abonneer je op mijn nieuwsbrief.-
ANTONY GROMLEY in Museum Voorlinden Wassenaar (Nederland). Een tentoonsteliingsbezoek
30 augustus 2022
De mens in de ruimte of in verhouding daarmee.
Zeer bijzonder de mens in de ruimte van Wassenaar , al zijn verschillende houdingen op het grasveld in aanloop naar het museum, afgietsels van de kunstenaar zelf geabstraheerd in gietijzer. De tuin met ontzettend groot bomenpark waarin diezelfde figuren opduiken, maar in een andere constellatie, op een pad , tegen een boom, in een vijver in volle licht en schaduw. De mens en de natuur!Lees meer >> | 1 keer bekeken
-
THE LONG ROAD TO WAR van Milos Scundric. Een filmbespreking
13 augustus 2022
De maker verzamelde heel wat oud materiaal, films uit de tijd vol pronk en praal en overtroeven, met opgedirkte militairen en parades. Zo schetst hij een beeld van de situatie in Europa eind 19e eeuw met Pruisen en Oostenrijk Hongarije als opkomende grootmachten die altijd maar willen uitbreiden en daarvoor anderen hun recht op zelfbeschikking ontzeggen en internationaal manipuleren.Lees meer >> | 2 keer bekeken
-
HET HUIS EN TUIN IN EEN VERRE PLAATS. Een belevenis
7 augustus 2022
Als rijder van korte afstanden die me bekend waren , was deze rit me een opgave. Het begon allemaal schitterend. Ik reed hoopvol de autosnelweg op over een brug , het verkeer ging vlotjes tot aan het eerste benzinestation, ongeveer na 3km stokte de karavaan en was het opletten geblazen, schoorvoetend rijden , aansluiten en je ogen waakzaam houden of je zat op het voortdurend stokkende verkeer. Je voorganger minutieus in de gaten houden en dat gedurende een uur werkte slaapverwekkend. Maar aan indutten had je geen boodschap, dan zat je er zo op en was de route afgelopen. Vermoeiend zo na een tocht met doel en afspraak die in het honderd liep. Na lang gezeur begon eindelijk de opening te komen. Een ongeluk had ons dit ingebrokt. Mijn medereiziger had het gezien, ik niet. Een lange tijd vertraging en dan ging het weer gezwind over de stad, gerand door vuile industrie en bos. Weldra werd alles opener en reden we gezwind 100. Veel sneller zou verbruik enorm opdrijven en sneller was je er daardoor niet. De flitsers aan de linkerkant hadden geen besparingen ter harte genomen ook geen 100 aanduidingen en zoefden in een onmogelijk tempo aan ons voorbij. Zo zijn de mensen, altijd het lot uitdagen en grenzen opschuiven tot voorbij het onmogelijke.Lees meer >> | 1 keer bekeken
-
TOKIO STORY geregisseerd door Yasujiro Ozu. Een filmbespreking.
2 augustus 2022
Deze film uit 1953 is een sobere gebalde opvoering van wat de tot de realistische onprettig heden van mensen hoort. Hier wordt het alleen positieve opwindende, zoals films meestal plegen te tonen , vervangen door een stuk rauwe realiteit, die gaandeweg aan de oppervlakte komt: een pijnlijk bewustzijn van de griezels die mensen zijn, ook in hun intiemste relaties met anderen, hier heel kort de zogenaamde verbondenheid met eerstegraadsfamilie. De oude ouders tellen niet en worden als lastposten gezien. Dankbaarheid en liefde worden overwoekerd door egoïsme en hebzucht , ook bij zulke nauwe band ( zou moeten).Lees meer >> | 1 keer bekeken
-
DUIVENRELATIE. Een belevenis.
30 juli 2022
Wat is het heerlijk ’s morgens piepvroeg gewekt te worden door het zachte roekoeën van duiven. Zachte roep van de ochtend die niet brutaal ontwaken laat , maar als de streling van een windje over je voorhoofd blaast. Melancolisch geroep van een dier dat wakker wordt en zijn evenbeeld wekt. Zo, wil je wakker worden, ik zit al in een boom en ontwaak. Ik wil niet alleen zijn, dus jij ook. Wordt wakker, wordt wakker! Soms tweemaal , soms ook driemaal naar energie en lust : roekoe, roekoe ! Rrrrkoe oe oe. Toch heerlijk zo’n duif die de ochtend blaast. De zon kleurt de lucht oranjerood aan de staalblauwe hemel . Tussen de donkere boomkruinen zie je de dag rozig, geheimzinnig opkomen , cosmisch ontvouwen, geboren worden. Dan wordt het dag. Het herinnert mij de ochtenden in Tunesië als Moslims voor het aanbreken van het licht hun tocht langs de zee beginnen en voor het krieken van de dag hun energie opwekken, de natuur opslorpen , de zee aanstoten en hun voeten natten in de kleine golfjes op het nog sombere strand. Donkere gestalten langs een rand. Volgens de Koran moeten zij bij zonsopgang hun dag beginnen . Wat een schitterend voorschrift dat langslapers de helft van hun dag ontrukt , hun energie plundert en hier een wijze raad geeft.
Lees meer >> | 0 keer bekeken
-
BEZOEK AAN ESCALLES. Een belevenis
10 juli 2022
De reis ondernam ik omdat de mogelijkheid van buitenland zo dichtbij was, exotisch ogend , zo verschillend en rijk , poëtisch en met glooiend oprijzend niveau: hoge heuvels tegen een blauwe hemel en een diepblauwe zee-engte in de diepte. Afwisselingsrijk en als je op de toppen stond: een Grieks zicht op zee en een witte stad aan de horizon. Een paar uren rijden schoof dit in mijn mogelijkheden. Een huis had ik gehuurd, in de velden, omringd door lindebomen , de tuin voor en achter vol bloemen en een rustgevend interieur met oude geheimzinnige kasten, eigen geesten , kronkelend serviesgoed spiegel en schoorsteen waarop ik mijn verzamelde strandstenen uitstalde : levende wezens waarin ik gezichten las .De eigenares had een fijne smaak en haar muur in natuursteen naar boven, met slaapkamers in badstijl: lakens , kussens , badkamer en zoldering : kobaltblauw. Ze wist te charmeren.Lees meer >> | 0 keer bekeken
-
BRONS GIETEN, EEN RITUEEL MET BIJBETEKENIS. Een belevenis
5 juli 2022
Een jonge vrouw opende zijn deur, een leerling van hem.
De oude grijze meester was omringd van oudere mannen in de tuin en besprak de voorbereidingen, de afloop en het gebeuren zoals het moest uitgevoerd. Daarvoor had hij een oude bekende uitgenodigd die het hele proces zou afwerken.Lees meer >> | 0 keer bekeken
-
HARTVERSCHEUREND HUILEN. Een belevenis
4 juli 2022
Zoals gewoonlijk wandelde ik door het bos en belandde uiteindelijk langs een smal wegeltje aan de waterkant waar alles zich opende : water , ruimte , graswegel en helder groen. Wij draaiden rechtsaf en zagen aan de pier in de lage waterkant kinderen, meisjes als nimfen in roze, paars en wit. Zij zaten op de pier omringd door hoge grashalmen die okerkleurig wuifden. Het tafereel boeide zo door kleur en frisheid en schoonheid dat ik mijn fotoapparaat vlug zocht om het vast te houden. Helaas te laat. Lees meer >> | 38 keer bekeken
-
ONDER DE SHADUW LIGGEN WE GEAARD van Otobong Nkanga. Een tentoonstellingsbezoek
26 juni 2022
Tentoonstelling St. Janshospitaal BruggeEen krachtige installatie over heiling, maar vooral over herinnering, verandering van toestand, niet verloren gaan, verbonden zijn. Een troost ?
Het eerste object is een schilderij over de barmhartige Samaritaan , zo is de link gelegd met het gebouw. De stervende bijstaan.
Lees meer >> | 0 keer bekeken
-
WANDELING IN EEN OPALEN TUIN. Een belevenis
23 juni 2022Het is zondag en de wandeling mag wat vreemder uitvallen. Een wolk glijdt over het landschap en verduistert licht en kleur. De helderheid boet in. We bestijgen de ruwe trappen in de dijk en zien dan plots een oneindigheid zich uitstrekken zo ver het oog reikt . Het oogt heel ongewoon zo’n ruimte zonder obstakels , oneindig blauw, lichtblauw met afgesneden wolkjes in de lucht , de typische horizontale lijn van windwolken aan zee. De ijlheid is een blauwe droom waarvan je de schakeringen maar ziet als de zon erin priemt. We lopen links langs het water. Een strook vol witte oesterschelpen. vormt een contrasterend bed en ik herinner me dat als het water razendsnel terugloopt bij opkomend tij de schelpen tot leven komen en klikken als een vreemde orkest . Ik kon er zitten tot het water aan mijn voeten stond luisterend naar het fijne tikgeluid. Af en toe hoor ik een watervogel die een hoge schreeuw uitstoot . Hij licht zwart en wit op zodat je hem onmiddellijk herkent . Hij tippelt nerveus over de slikken en zoekt zijn kost. Een viertal maken afwisselend een snerpend geluid dat vertrouwd klinkt en je laat weten dat je het water met wisselende getijen nadert . Altijd weer richt ik mijn oor naar dit geschreeuw. Het roept de rustgevende nabijheid van wijdse waters en slik op. Hier ben ik thuis. Hier voel ik rust beslag leggen op mijn ziel . Hier zink ik in het zijn van vogels en waterwerelden en lome bewegingen van de stroom.
Lees meer >> | 0 keer bekeken