Gabriella Cleuren

BRONS GIETEN, EEN RITUEEL MET BIJBETEKENIS. Een belevenis

Een jonge vrouw opende zijn deur, een leerling van hem.
De oude grijze meester was omringd van oudere mannen in de tuin en besprak de voorbereidingen, de afloop en het gebeuren zoals het moest uitgevoerd. Daarvoor had hij een oude bekende uitgenodigd die het hele proces zou afwerken.

Lees meer >> | 19 keer bekeken

HARTVERSCHEUREND HUILEN. Een belevenis

Zoals gewoonlijk wandelde ik door het bos en belandde uiteindelijk langs een smal wegeltje aan de waterkant waar alles zich opende : water , ruimte , graswegel en helder groen. Wij draaiden rechtsaf en zagen aan de pier in de lage waterkant kinderen, meisjes als nimfen in roze, paars en wit. Zij zaten op de pier omringd door hoge grashalmen die okerkleurig wuifden. Het tafereel boeide zo door kleur en frisheid en schoonheid dat ik mijn fotoapparaat vlug zocht om het vast te houden. Helaas te laat. 

Lees meer >> | 86 keer bekeken

ONDER DE SCHADUW LIGGEN WE GEAARD van Otobong Nkanga. Een tentoonstellingsbezoek

Tentoonstelling St. Janshospitaal Brugge

Een krachtige installatie over heiling, maar vooral over herinnering, verandering van toestand, niet verloren gaan, verbonden zijn. Een troost ?

Het eerste object is een schilderij over de barmhartige Samaritaan , zo is de link gelegd met het gebouw. De stervende bijstaan. 

Lees meer >> | 15 keer bekeken

WANDELING IN EEN OPALEN TUIN. Een belevenis

Het is zondag en de wandeling mag wat vreemder uitvallen. Een wolk glijdt over het landschap en verduistert licht en kleur. De helderheid boet in. We bestijgen de ruwe trappen in de dijk en zien dan plots een oneindigheid zich uitstrekken zo ver het oog reikt . Het oogt heel ongewoon zo’n ruimte zonder obstakels , oneindig blauw, lichtblauw met afgesneden wolkjes in de lucht , de typische horizontale lijn van windwolken aan zee. De ijlheid is een blauwe droom waarvan je de schakeringen maar ziet als de zon erin priemt. We lopen links langs het water. Een strook vol witte oesterschelpen. vormt een contrasterend bed en ik herinner me dat als het water razendsnel terugloopt bij opkomend tij de schelpen tot leven komen en klikken als een vreemde orkest . Ik kon er zitten tot het water aan mijn voeten stond luisterend naar het fijne tikgeluid. Af en toe hoor ik een watervogel die een hoge schreeuw uitstoot . Hij licht zwart en wit op zodat je hem onmiddellijk herkent . Hij tippelt nerveus over de slikken en zoekt zijn kost. Een viertal maken afwisselend een snerpend geluid dat vertrouwd klinkt en je laat weten dat je het water met wisselende getijen nadert . Altijd weer richt ik mijn oor naar dit geschreeuw. Het roept de rustgevende nabijheid van wijdse waters en slik op. Hier ben ik thuis. Hier voel ik rust beslag leggen op mijn ziel . Hier zink ik in het zijn van vogels en waterwerelden en lome bewegingen van de stroom.

Lees meer >> | 18 keer bekeken

EEN MORGEN IN HET STATION. Een belevenis

De dag begint zonnig. Ik ben gehaast en loop langs de kleurige treinberm naar het station. Ik heb nog ruimschoots tijd en zie in mijn ooghoeken en man achter mij. Mij demonstratief omdraaien doe ik niet, maar in mijn ooghoek zie ik dat zijn afstand constant blijft. Ik draai me een kwart om. Beter in de gaten houden want vandaag vind je allerlei ongeregelde figuren die plots messen uithalen of priknaalden. Ik beweeg me hier in een ongure buurt. Overdag valt het wel mee. Ik koop mijn ticket aan het loket . De verkoopster is vriendelijk en ik meen mij haar te herinneren van nog eens. Dan zet ik me op ijskoude alustoelen die allen aan elkaar hangen. 

Lees meer >> | 19 keer bekeken

OORLOG, HET EEUWIG TERUGKERENDE NOODLOT

Oorlog  : een onmogelijk geachte catastrofe die plots intreedt, ons overvalt , ongeloofwaardig lijkt, een relict uit een ver verleden,  dat toch gestalte neemt en zich begint te ontrollen als de tong van een krokodil en tanden die gelijktijdig toehappen. Zijn we in het jaar 2022, de 21e eeuw???
Aan de mens zal niets veranderen. Het boze bestaat en telkens weer groeit het door de bloemen als verschrikkelijk onkruid dat alles verwoest: vergiftigt,  dat menselijkheid uitgomt en vernietigt. Het is tweeledig. Het is een deel van de wankele mens. Het verziekt het eigen weefsel en daarna dat van een grote hoeveelheid anderen. De goeden keren zich tegen de goeden in verstandsverbijstering. De generatiekloof wordt uitgespeeld, ouders tegen kinderen,  vol ongeloof. Hebben ze nooit kritisch leren denken. Helaas !

Lees meer >> | 20 keer bekeken

ONTGOOCHELEND BEZOEK BIJ EEN JARIG KIND. Een belevenis.

Vol lentevreugde betrad ik het huis waar de kinderen woonden , waarvan ik de grootmoeder was. Na mijn bellen ging de deur onmiddellijk open en zocht ik naar de jarige.Twee kinderen zaten op een sofa en waren druk bezig op hun tablet te kijken. Beiden nog in pyjama alhoewel het bijna middag was. Waarschijnlijk hun huisplunje in dit huis, hun halftijdse thuis, vol siersels op de vloer, een jarige vloer.

Lees meer >> | 17 keer bekeken

DE WANDELING. Een belevenis

Een herinnering is altijd gekleurd, heel persoonlijk, het is nooit een feit, daarom is het niet echt een betrouwbaar hulpmiddel in een rechtszaak. Het is virtueel, het leeft in het hoofd, de geest, het hart. Het kan gekleurd worden door wishful thinking, door gesprekken over een bepaald feit, door gevoelens in het algemeen. Herinneringen triggeren creativiteit.
 
Herinnering is een oceaan vol inspiratie, een wereld naast de echte wereld, een andere virtuele wereld. Virtuele werelden zijn niet perfect, het bestaat uit vrije vormen, in een vrije stijl. Soms zien ze er wat bobbelig uit, maar dat is een deel van hun charme. Net als het brute werk van Basquiat.

Lees meer >> | 19 keer bekeken

HET KIND EN DE ANGST. Een belevenis

Plots werd ik overvallen met de vraag het kleine kind naar een ziekenhuis in een andere stad te rijden om een NMR te laten maken zoals afgesproken. Daartoe moest ik het kind onverwacht van school halen en ermee op tijd wegrijden ; zijn insulineapparaat van zijn armpje verwijderen. Daarbij werd ik geholpen door de pleegmoeder die erg zenuwachtig de afloop bepaalde , en na het wegnemen van de sensor vaststelde dat de insulinewaarde niet gemeten was vooraf. Dan maar prikken in de kleine vingertje om met koperstaafje de bloeddruppeltjes op te zuigen : 56 gemeten. Een zeer lage waarde die het kind futloos maakte en van zijn energie beroofde. Kon een zoete drank de waarde op peil brengen ? Ze weigerde !

Lees meer >> | 19 keer bekeken

PHILIPPE VAN SNICK in het SMAK. Een tentoonstellingsbezoek.

Een imposante tentoonstelling , apart, cerebraal, een taal waar je even moet inkomen, tegengesteld aan de vrije uitingen van Rose Wylie. Zeker om fenomenen in curves, puntjes, structuren , vormen en kleur te vatten: abstracte kunst, maar wel imposant en heel eigen.

Je kan de taal alleen verstaan en natrekken bij duidingen. Ook bij Wylie , lezen om maatschappijkritiek te lezen.

Lees meer >> | 19 keer bekeken