Gabriëlla Cleuren

VIRTUELE WERELDEN een dagboek geschreven in 2011

Deze werken zijn geschreven herinneringen over gebeurtenissen uit mijn leven of het leven, voorvallen, bedenkingen, confrontaties met anderen en hetgeen zich in hun leven aftekende en dat algemeen menselijk waarde heeft. De omgeving, wordt vaak op de achtergrond als décor genomen, het figuur ingebed in zijn omgeving die erg betekenisvol kan zijn. De vorm die ik daarbij hanteer is bijzonder: lyrisch, een dichtvorm, een geschilderde collage. De moeilijkheid is het virtuele en het beroep doen op gevoel en de fantasie van de kijker om uit de veelheid de juist verbindingen te maken en het bedoelde te lezen. Een eigen invulling is open.

Lees meer >> | 2 keer bekeken

HET VREEMDE TUNESISCHE BADHUIS, een belevenis

Het was een vreemde gewaarwording, een onbekende wereld die voor me openging. Toen ik als artist in residence in Monastir verbleef, werd me gevraagd of ik interesse had om hun badhuis te leren kennen. Nieuwsgierig als ik was en door het aanstekelijke enthousiasme van hun burgemeester, die vertelde hoe hij meerdere keren per week zo'n badhuis bezocht, zijn vrienden ontmoette en er een gezamenlijk plezier van maakte, kreeg het voor mij een ongedwongen, warme menselijke sfeer. 

Lees meer >> | 4 keer bekeken

THE STRANGE TUNESIAN BATHHOUSE

It was a strange sensation, an unknown world opening up before me. Whilst I was staying in Monastir as an artist in residence, I was asked if I’d be interested in visiting their bathhouse. Curious as I was, and spurred on by the infectious enthusiasm of their mayor – who told me how he visited such a bathhouse several times a week, met his friends there and made a shared pleasure of it – it took on a relaxed, warm, human atmosphere for me. 

Lees meer >> | 0 keer bekeken

NEARLY DROWNED BY MY ART: an experience

These works capture my memories of an event on a mysterious uninhabited island: Raguénez (Finistère, Brittany). Twice a day, the link to the mainland is cut off by the tides. If you don’t keep an eye on the time, you could easily find yourself stranded for another six hours by nightfall and forced to spend the night out in the open.

Lees meer >> | 0 keer bekeken

BIJNA VERDRONKEN DOOR MIJN KUNST een belevenis

Deze werken fixeren mijn herinnering aan een gebeurtenis op een mysterieus onbewoond eiland: Raguénez in (Finistère, Bretagne). Twee keer per dag wordt de verbinding met het vasteland overspoeld door getijden. Als je niet op de tijd let, kun je zeker tegen het vallen van de avond nog 6 uur vastzitten en de nacht in de open lucht moeten doorbrengen.

Lees meer >> | 3 keer bekeken

VIRTUELE WERELDEN een dagboek geschreven in 2007

Zijn de vastgehouden beelden van een levensloop, genoteerde  sporen van een bestaan, vaak neergeschreven als  tegenpool, zingeving voor de zinloosheid van het bestaan . Een aftasten van herinnering en innerlijk leven.

Zij hebben de schriftuur van onze tijd, in  vrije zelfgevonden pictogrammen verweven tot een organisch geheel, chaotisch , spontaan geschreven,  leggen zij getuigenis af van een versplintering van ’t leven, waarmee wij in deze tijd  gecontfronteerd worden.Het verhaal bevat een grote hoeveelheid aan informatie, aan gevoelens en levensloop, alleen indirekt leesbaar : een eenzaam gesprek .

Lees meer >> | 3 keer bekeken

VIRTUELE WERELDEN een dagboek, geschreven in 2005

Mijn schilderijen kunnen gezien worden als een onderzoek om de werkelijkheid in het virtuele te traceren.
Concreet gaat het om een klassiek medium: het aanbrengen van verf op een drager, het vertellen in twee dimensies. Het unieke zit in de taal die ik hiertoe ontwikkelde. Vorm en kleur zijn aan geen regels gebonden en hebben een specifieke zegswijze.

Lees meer >> | 3 keer bekeken

VIRTUELE WERELDEN een dagboek geschreven in 2004

De eigen wereld der kunstenaar die voortspruit uit de werkelijkheid van zijn leven wordt hier gestalte gegeven.
Zoals bij het binnenkomen de fotosculptuur zeer bewust als uitgangspunt is genomen om een beter begrip bij te brengen over het ontstaan van deze eigen wereld, zoals hier passanten de boom als drager gebruikt hebben  om hun gevoel, hun naam, een kwetsuur, een teken aangebracht hebben als sporen van hun bestaan, die een eigen leven zijn gaan leiden, vergroeid tot een wisselvallig, harmonieus werk op een volkomen natuurlijke weg, op deze wijze houd ik sporen van mijn leven vast breng ik ze in kaart.

Lees meer >> | 2 keer bekeken